ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑ


ΓΙΑΤΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ



Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Η αξία των Θρησκευτικών

Σε άρθρο της Μαρίας Παπουτσάκη στη σημερινή ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ γράφονται τα εξής:

"Το δεύτερο μέτωπο που φαίνεται να ανοίγει με πολλές εστίες πυρκαγιάς είναι στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ο νέος τύπος λυκείου πυροδότησε ήδη σειρά αντιδράσεων, που είχαν ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση της ειδικής γραμματέως Θάλειας Δραγώνα, η οποία ηγήθηκε της επιτροπής που εισηγήθηκε την αφαίρεση της ιστορίας από τα υποχρεωτικά μαθήματα.
Το υπουργείο αναγκάστηκε να δηλώσει ότι η ιστορία παραμένει υποχρεωτικό μάθημα, ενώ το ίδιο αναμένεται να κάνει και για τα θρησκευτικά. «Ανοιγμα νέου μετώπου με την Εκκλησία» είπε στην «Κ.Ε.» στέλεχος του υπουργείου, «θα είναι καταστροφικό, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο». Αντιδράσεις όμως υπάρχουν και για τα σχέδια να είναι προαιρετικά και τα μαθήματα της πληροφορικής, της βιολογίας και της φυσικής. Ετσι, προς το παρόν φαίνεται να «παγώνουν» οι αλλαγές και η ανακοίνωση των τελικών προτάσεων παραπέμπεται στην καλύτερη περίπτωση τέλος Νοεμβρίου-αρχές Δεκεμβρίου."
Αυτό ακούγεται πολύ καλό. Θέλουμε όμως να τονίσουμε, για μία ακόμη φορά, πως τα Θρησκευτικά πρέπει να παραμείνουν υποχρεωτικά γιατί ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, και όχι για άλλους λόγους ή τυχόν σκοπιμότητες. Επιβάλλονται λοιπόν Νέα Αναλυτικά Προγράμματα, Νέα Βιβλία που να έχουν -επιτέλους- σύνδεση με την εποχή που ζούμε και τις αγωνίες των νέων μας!

'Η Αποκάλυψη των Μάγων"

Από το ιστολόγιο της κ. Αικατερίνης Τσαλαμπούνη   πληροφορούμαστε πως πρόκειται να κυκλοφορήσει  ένα απόκρυφο συριακό  έργο με τίτλο "Η Αποκάλυψη των Μάγων". Δε χρειάζεται να τονιστεί πως η έκδοση  μιας πηγής (γιατί περί αυτού πρόκειται) που αναδεικνύει αντιλήψεις και νοοτροπίες του πρώιμου χριστιανισμού είναι πάντα ευπρόσδεκτη, γιατί βοηθάει την έρευνα.  Αυτό που προβληματίζει είναι η τυχόν εμπορική εκμετάλλευση που ενδεχομένως  να έχει, και η βαρύτητα που μπορεί να του δοθεί, η οποία ίσως να μην είναι ισόποση με την πραγματική επίδραση που είχε το έργο στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες (βλ. για παράδειγμα τι έγινε με το απόκρυφο "Ευαγγέλιο του Ιούδα")

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

"Ο επικήδειος" του Ι. Κονδυλάκη

Στη συνέχεια σας παραθέτουμε από την τοποθεσία http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/kondulakhs_epikhdeios.html το αφήγημα του Ι. Κονδυλάκη "Ο επικήδειος". Το θυμόμαστε από τα μαθητικά μας χρόνια. Διαβάστε το και θα καταλάβετε, γιατί κάθε φορά που πρέπει να εκφωνήσουμε  έναν επίσημο λόγο δεν πρέπει καθόλου να το έχουμε στο νου μας!



Eπικήδειος

Ήμεθα τότε μια εύθυμη συντροφιά νέων εις τα  Χανιά, που είχαμε κοινήν την αγάπην προς την ιππασίαν. Εις την είσοδον της πόλεως ένας Τούρκος, ο Τζανερίκος, έδιδεν άλογα με νοίκι. Επαίρναμε από ένα κι ετραβούσαμε στα περίχωρα. Τι υπέφεραν εκείνα τα άλογα από τη νεανική μας τρέλα δεν περιγράφεται. Ετρέχαμε σα δαιμονισμένοι και τ’ αναγκάζαμε να υπερπηδούν κάθε εμπόδιο που συναντούσαμε, είτε τοίχος ήτο, είτε χαντάκι. Μάλιστα άμα μεθούσαμε, δεν είχαμε πια κανένα οίκτον δι’ αυτά τα ζώα. Τα σπιρούνια εχώνοντο βαθιά στα πλευρά των και οι βίτσες αυλάκωναν το δέρμα των. Και εμεθούσαμε τακτικά εις τις εκδρομές εκείνες. Σε κάθε χωριό που περνούσαμε βρίσκαμε ταβέρνες ή φίλους που μας έπαιρναν στα σπίτια των· και το βράδυ-βράδυ όταν εφθάναμε στη Σούδα, είμεθα Ρούσοι μεθυσμένοι. Και καμιά φορά, όπως ήσαν αφρισμένα τ’ άλογα, τ’ αναγκάζαμε να προχωρήσουν στη θάλασσα κι εκάναμε τα λουτρά των Κενταύρων, όπως ελέγαμε το έφιππον εκείνο κολύμπημα. Έπειτα μουσκεμένοι, καθώς ήμεθα, εγυρίζαμε στα Χανιά και παραδίδαμε στο Καλέ-καπισί, ξεθεωμένα τα άλογα.
Όσες φορές στις εκδρομές εκείνες επερνούσαμε από ένα χωριό του κάμπου μάς έπαιρνε στο σπίτι του ο γέρο Καμαριανός. Μας ήτο αδύνατον ν’ αποφύγομε. Ήμεθα φίλοι και συνομήλικοι του γιου του Αλεξάνδρου, ο οποίος εσπούδαζεν ιατρικήν εις τας Αθήνας και ο γέρο Καμαριανός μας έλεγεν ότι δεν μπορούσαμε ν’ αρνηθούμε στον πατέρα του φίλου μας, ο οποίος κάθε που μας έβλεπε νόμιζε πως έβλεπε και το γιο του μαζί. Θα το θεωρούσε προσβολή και θα του ’κανε μεγάλη λύπη. Αλλ’ ήτο και καλός και εύθυμος άνθρωπος, μ’ όλα του τα εξήντα χρόνια, κι είχε κι εξαίρετο κρασί. Μπορούσαμε λοιπόν να του αρνηθούμε;
Αλλ’ ενώ ήτο ευχάριστος άνθρωπος, είχε και μια δυσάρεστη συνήθεια, την οποίαν εφοβούμεθα. Άμα έπινε κι έφθανε στον ενθουσιασμό της μέθης, εκατάφερνε γροθιές στα μαλλιαρά του στήθη, που τα ’χε ανοικτά, όπως τα ’χαν ακόμη τότε οι γεροντότεροι χωρικοί της Κρήτης. Και όταν παραενθουσιάζετο, δεν περιορίζετο να κτυπιέται αλλ’ αφού έδιδε μια στο στήθος του, έδινε και άλλη στο στήθος του διπλανού του κι εφώναζε: «Στήθος μάρμαρο!» Αλλά τα στήθια τα δικά μας δεν ήσαν από μάρμαρο κι επιανόταν η αναπνοή μας. Εκινδυνεύαμε να πάθουμε αιμοπτυσία.
Μια μέρα έρχεται είδησις ότι ο Καμαριανός απέθανε ξαφνικά. Μαζευόμεθα όλοι οι φίλοι του Κένταυροι και αποφασίζομε να πάμε στην κηδεία του. Το χωριό δεν ήταν μακριά κι εξεκινήσαμε πεζοί. Μαζί μας ήρθε κι ο φαρμακοποιός Ζαμαλής. Ο Ζαμαλής θα ήτον εξηντάρης, αλλ’ είχαμε μαζί του θάρρος, σαν να ’τονε της ηλικίας μας, γιατί από τα μαλλιά και τα μουστάκια του, που διετηρούντο κατάξανθα, τον επαίρναμε για νεότερο απ’ ό,τι ήτο.
Στο δρόμο δεν ξέρω σε ποιόν ήλθεν η ιδέα ότι ήτο απαραίτητον να βγάλομε λόγο του μακαρίτη του φίλου μας. Και όλοι εσυμφώνησαν ότι ο καταλληλότερος δια ν’ αυτοσχεδιάσω και εκφωνήσω τον επικήδειον ήμουν εγώ. Του κάκου επροσπάθησα ν’ αποφύγω αυτήν την προτίμησην.
- Μα πώς είμαι ο καταλληλότερος, έλεγα, αφού δεν εξεφώνησα ποτέ μου λόγο;
- Μήπως εμείς εξεφωνήσαμε;
- Μα τι να του πω; Ήταν ένας γεωργός αγράμματος, που δεν μπορείς να του πεις παρά μόνον πως ήτο καλός άνθρωπος.
- Αυτά να του πεις, είπεν ο Ζαμαλής.
- Μα αυτά δε φθάνουνε για να γεμίσουν ένα επικήδειο. Αν ήξερα τουλάχιστον πως επολέμησε…
- Θα ’χει πολεμήσει· αμφιβάλλεις; είπε ένας από τους φίλους μου. Λες πως επολέμησε στα 66 ή ότι ανδραγάθησε στην επανάστασι του Μαυρογένη.
- Δηλαδή τότε που δεν έγινε τίποτα, είπε κι εγέλα ο Ζαμαλής. Δεν το ξέρετε πως η επανάστασι του Μαυρογένη επέρασε χωρίς να ανοίξει μύτη;
- Τέλος πάντων ας πει πως επολέμησε στα 66 και φτάνει. Και θα ’χει πολεμήσει· δεν μπορεί. Εμείς στον Πειραιά εβγάλαμε αγωνιστή του 21 ένα γέρο, που δεν ήξερε πώς πιάνουν το τουφέκι.
Ο νέος εκείνος είχε κάμει το γυμνάσιον στον Πειραιά. Και μας διηγήθη ότι όταν απέθανε ο γέρος επιστάτης του γυμνασίου, το βρήκαν πρόφασι για να μη κάμουν μάθημα. Είπαν λοιπόν στους καθηγητάς ότι ήθελαν ν’ ακολουθήσουν την κηδεία του καημένου του μπάρμπα Τάσου. Ο γυμνασιάρχης έδωκε την άδειαν, ένας δε από τους μαθητάς ανέλαβε να εκφωνήσει ποίημα· και για να έχει τι να πει, εχειροτόνησε τον επιστάτην λείψανον του Ιερού Αγώνος. Και έλεγε το ποίημα:

Ιδού και άλλο λείψανο του Ιερού Αγώνα
Όπου εις Τούρκων καύκαλα το ξίφος του ακόνα.

-      Και το μόνον όπλον που είχε ίσως πιάσει στα χέρια του ο καημένος ο μπάρμπα Τάσος, είπεν ο διηγούμενος, θα ήτο το σκουπόξυλο.
Η ομιλία εκείνη και το ανέκδοτο του γέρο Τάσου μας εκίνησε τόση ευθυμία και τόσα γέλια εκάμαμε, ώστε ο Ζαμαλής μας είπε:
- Μα σε κηδεία πάτε, μωρέ παιδιά, ή σε γάμο;
- Τί θέλεις, να κλαίμε από τώρα; του είπε ένας από τους φίλους μου. Έχομε καιρό να κλάψομε όταν θ’ ακούσομε τον ρήτορα να εξυμνεί τα πολεμικά ανδραγαθήματα του καπετάν Καμαριανού.
Εγέλασε τότε μαζί μας και ο Ζαμαλής δια τον τίτλον του καπετάνιου.
Όταν εφθάσαμε στο χωριό, έβγαζαν από το σπίτι τον νεκρόν. Ακολουθούσαν οι δικοί του με κλάματα και οι χωριανοί. Ακολουθήσαμε κι εμείς. Αλλά είχαμε κάνει τόσο κέφι στο δρόμο, που έπρεπε να βάλομε προσπάθεια για να πάρομε το σοβαρό και λυπητερό ήθος που ταίριαζε στην περίσταση. Εγώ είχα αρχίσει να σκέπτομαι το λόγο και να φοβούμαι ότι δεν θα τα κατάφερνα. Έστιβα το μυαλό μου, αναζητούσα στη μνήμη μου φράσεις έτοιμες από τους επικηδείους που είχα ακούσει, αλλά δεν εύρισκα παρά μικρά πράγματα, που δεν αρκούσαν για να γίνει ένας λόγος δέκα λεπτών. Αλλά εκείνο που φοβόμουνα περισσότερο ήτο άλλο. Αισθανόμουν ότι η εύθυμη διάθεσις που είχα πιέσει μέσα μου δεν είχε πνιγεί ολότελα. Και όσο ήθελα να φαίνομαι λυπημένος, τόσο μου φαινόνταν όλα αστεία, ακόμη και τα θρηνολογήματα της χήρας και των άλλων συγγενών του νεκρού. Δεν έφευγεν από το νού μου ο επιστάτης που ακονούσε το ξίφος του εις των Τούρκων τα καύκαλα και ο τίτλος του καπετάνιου που εδόθη εις τον Καμαριανόν. Και ως να μ’ εγαργαλούσαν, έπρεπε να σφίγγομαι και να προσέχω όλη την ώρα για να μη μου φύγει κανένα γέλιο.
- Δε θα βγάλω εγώ λόγο, είπα σιγά στους φίλους που πήγαιναν μαζί μου. Δεν μπορώ. Ας μιλήσει κανείς άλλος ή ας μη μιλήσει κανείς.
- Τώρα που το ’παμε στην οικογένεια;
- Είπατε στην οικογένεια πως θα βγάλω λόγο εγώ; είπα με απελπισίαν.
- Αφού είχε αποφασισθεί;… Ας το ’λεγες καθαρά πως δε θες αλλά τ’ αφήκες έτσι κι έτσι.
- Ας είναι, μ’ επήρατε στο λαιμό σας.
- Μα γιατί; Είσαι ανόητος. Μήπως πρόκειται να βγάλεις λόγο στα Χανιά; Σ’ ένα χωριό θα μιλήσεις και θα σ’ ακούσουν χωριάτες αγράμματοι. Δε λες ό,τι θες; Ποιος θα καταλάβει; Λόγια μόνο ν’ αραδιάσεις και σα βαρεθείς λες ένα «αιωνία του η μνήμη» και τελειώνεις.
- Καλά λοιπόν. Αλλ’ αφήστε με να συγκεντρώσω να συγκεντρώσω τις ιδέες μου.
Η εκκλησία όπου εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία, ήταν έξω από το χωριό. Δεν παρατήρησα, αλλ’ ίσως θα ήταν η εκκλησία του νεκροταφείου. Ήτο δε τόσο μικρή, ώστε εσφιχτήκαμε σαν σαρδέλες γύρω στον πεθαμένο. Με δυσκολία έκαμαν θέση στο ρήτορα να πλησιάσει. Οι χωρικοί είχαν μάθει ότι θα βγάλω λόγο και με παρατηρούσαν με περιέργεια και θαυμασμό. Πρώτη φορά θ’ ακουγότανε λόγος στο χωριό των. Ο δάσκαλος του χωριού, χωρικός και αυτός με βράκες, έψαλλε και μ’ εκοίταζε με φθόνο. Και η μεγάλη σημασία που εφαίνοντο ότι έδιδαν οι χωρικοί εις το πρωτάκουστον γεγονός που επεριμένετο μ’ έκαμε να αισθάνομαι βαρυτέραν την ευθύνην που ανέλαβα.
Ο νεκρός ήτο μπροστά μου και τον παρετήρουν. Ήτο σαν ζωντανός. Όπως του ’ρθε ξαφνικός ο θάνατος δεν τον είχε σχεδόν αλλάξει. Αλλ’ ενώ τον έβλεπα, άρχισε πάλι ο Σατανάς να με γαργαλά. Και μου εψιθύρισε:
- Γιά φαντάσου έτσι που ’χει τα χέρια σταυρωμένα αν έξαφνα αρχίσει να κτυπά γροθιές στο στήθος του και να φωνάζει: «Στήθος μάρμαρο!» Γιά φαντάσου!
Κύμα από γέλιο εσηκώθη μέσα μου και με δυσκολία το κράτησα.
Έστρεψα αλλού το βλέμμα μου κι εσυνάντησα τα πρόσωπα δύο φίλων μου και δεν ξέρω γιατί και αυτά έδωκαν άλλο ανατίναγμα εις το γέλιο που με δυσκολία τόση εσυγκρατούσα. Μου φάνηκε ότι τα μάτια των γελούσαν, ότι έκαναν την ίδια σκέψη για τον πεθαμένο και ότι, όπως εγώ, κρατούσαν με τα δόντια τη σοβαρότητά των. Εδάγκωσα τα χείλη μου. Ήθελα να τα ματώσω, να πονέσω για ν’ απομακρύνω την προσοχή μου από τον πειρασμό που γελούσε στη φαντασία μου.
Επάνω σ’ αυτά ήκουσα να μου λέγουν ορίστε. Ήτο καιρός ν’ αρχίσω. Είχα κάτι φράσεις συναθροίσει στο μυαλό μου, αλλ’ όταν μου ’παν ν’ αρχίσω, σκορπίσθηκαν διά μιας κι έμεινε αδειανό το κεφάλι μου. Δεν έμεινε παρά μόνο σκοτάδι. Ακόμη και τα μάτια μου είχαν θολώσει και δεν καλόβλεπα. Έμεινα άφωνος κάμποσα λεπτά, που μου φάνηκαν αιώνες. Και, ως μου ’παν έπειτα οι άλλοι, μια στιγμή άπλωσα τα χέρια μου, σαν άνθρωπος που πνίγεται και θέλει από κάπου να πιαστεί.
Επί τέλους κάτι βρήκα. Άρπαξα μια φράση έτοιμη κι επήρα κατήφορο. «Θλιβερόν καθήκον μας συνεκέντρωσεν εις τον οίκον τούτον του Θεού…»
- Αλλά είναι πολύ στενάχωρος και θα σκάσομε, εμουρμούρισε δίπλα μου ένας από τους συντρόφους μου.
Η διακοπή εκείνη όχι μόνον μου ’κοψε το νήμα, αλλά και έδωκε νέαν ευκαιρίαν εις τον πειρασμόν που ήθελε και καλά να με καταστρέψει. Εδάγκωσα και πάλιν τα χείλη μου. Έπειτα άρχισα να ξεροβήχω και ν’ αναζητώ συγχρόνως το νήμα που ’χασα. Και αφού πέρασα άλλην αγωνίαν, εξηκολούθησα:
«Ο προκείμενος νεκρός υπήρξεν ανδρείος δια την πατρίδα του, φιλόστορφος δια την οικογένειάν του, ευγενής και αγαθός δια τους φίλους του. Τα όρη τα οποία υψούνται υπέρ τας κεφαλάς μας, τα Λευκά όρη λέγω, διηγούνται τας ηρωικάς αυτού πράξεις κατά τον τριετή Κρητικόν αγώνα και κατά την τελευταίαν επανάστασιν, ήτις ηνάγκασε τον Σουλτάνον να συνθηκολογήσει με την μικράν αλλά μεγαλόψυχον Κρήτην. Ανήκεις εις γενεάν γιγάντων και ημιθέων. Το όνομά σου υπήρξε τόσον σεβαστόν και τιμημένον μεταξύ των ομοεθνών σου, όσον υπήρξε φοβερόν εις τους εχθρούς. Οι Τούρκοι σ’ έτρεμαν…»
Εδώ άλλη διακοπή.
- Τα παραφουσκώνεις, μου εψιθύρισεν η φωνή ενός από τους φίλους μου, ο οποίος εστέκετο δίπλα μου.
Παρά τρίχα να του φωνάξω «σκασμός!» ή κάτι τέτοιο. Επήγαινα τόσο ωραία. Είχα πάρει τον αέρα τού… ας πούμε του βήματος και οι ακροαταί μου, χωρίς να νοιώθουν μεγάλα πράγματα απ’ όσα έλεγα, εκρέμοντο από τα χείλη μου. Και ήμουν ικανός να τραβήξω μακριά στο δρόμο που ’χα πάρει, αλλά η κακόβουλη εκείνη διακοπή μου τα χάλασε πάλι. Πώς να ξαναγυρίσω εις το εγκώμιο των ηρωισμών του μακαρίτη; Έπρεπε να περάσω εις άλλα προτερήματά του. Αλλά με την ταραχή που μου ’φερεν η διακοπή η στροφή δεν ήτο εύκολη. Ξεροβήχοντος έλεγα κι εξανάλεγα: «Ο προκείμενος νεκρός…» Έπειτα μου ’ρθε μια ιδέα που να μη μου’ ρχότανε· να μιλήσω για το γιο του τον Αλέξανδρο. Και ήρχισα να πλέκω το εγκώμιο του φίλου μας. Έπειτα είπα:
«Ποία οδύνη θα διαπεράσει, ως φάσγανον, την καρδίαν του προσφιλεστάτου υιού σου Αλεξάνδρου, όταν μακράν σου ευρισκόμενος, θα μάθει τον θάνατόν σου! Διατί να μη ευρίσκεται πλησίον σου να γλυκάνει τας τελευταίας σου στιγμάς; Ίσως δε και η επιστήμη του ομού με την θερμότητα της υιικής του αγάπης θα κατόρθωναν να σε αποσπάσουν από τους όνυχας του αδυσωπήτου θανάτου…»
Τότε ένας χωρικός, συγγενής, φαίνεται, της οικογενείας, ο οποίος έστεκε πίσω μου, έριξε στο σβέρκο μου μια φράση:
- Πε πράμα και για τ’ άλλα παιδιά.
Πώς δεν τρελάθηκα, Θεέ μου, κείνη τη στιγμή! Αλλά κατάφερα να γυρίσω πίσω το γέλιο που μ’ ανέβηκε σα λόξυγκας στο λαιμό. Από την αγωνία και τη ζέστη έτρεχεν ο ιδρώτας ποτάμι από το μέτωπό μου. Εσώπασα πάλι κι εξεροκατάπινα. Να πω και για τ’ άλλα παιδιά; Αλλά τί να πω, δι’ όνομα Θεού! Μήπως τα ’ξερα καλά καλά; Στρέφομαι λιγάκι και λέγω χαμηλόφωνα στο χωρικό:
- Πώς τα λένε;
- Ο Αντρουλιός…
- Ο Αντρουλιός, εξηκολούθησα, ο φημισμένος σκοπευτής, ο οποίος ανυπομονεί να συνεχίσει τους ηρωικούς άθλους του γενναίου πατρός του…
- Η Μαρία, μου ψιθύρισε ο υποβολεύς.
- Η Μαρία, το κόσμημα του οίκου σου, η σεμνή και ενάρετος Μαρία…
Εις το άκουσμα του ονόματός της η Μαρία έβαλε φωνή μεγάλη:
- Μπαμπά μου και πώς θα μπαίνω στο έρμο το σπίτι να μη σε θωρώ μπλιο!
Αισθανόμουν ότι δεν άντεχα πια, ότι η δύναμη της αντιστάσεώς μου ήταν στο τέλος της. Τι μαρτύριο ήταν αυτό, να έχω μια τόσο ακράτητη ορμή να γελάσω, να ξεκαρδιστώ στα γέλια και να με πνίγει αγωνία! Και ο υποβολέας το σκοπό του:
- Ο Νικόλας… η Γαρουφαλιά…
Το  βλέμμα μου έπεσε πάλι για μια στιγμή στον πεθαμένο· και μου φάνηκε πως ήμουν πιο αξιοθρήνητος και απ’ αυτόν.
- Και τί να είπω δια τον Νικόλαον…
Δεν είχα τίποτε να είπω δια τον Νικόλαον, αλλά ούτε και μ’ αφήκαν. Από το απέναντι μέρος, όπου εστέκοντο δύο φίλοι μου, ήλθε ένα φύσημα μύτης, ένα γέλιο που ξέφυγε από τη μυτη, γιατί το στόμα ήταν φραγμένο με μαντήλι. Το φύσημα εκείνο και το μαντήλι που είδα στο στόμα κάτω από ένα μέτωπο χαμηλωμένο, με αποτέλειωσε. Θύελλα από γέλια ξέσπασε από το στήθος μου. Και σαν άρχισα, ήταν αδύνατο πια να κρατηθώ. Ήθελα να πω: «Γαίαν έχοις ελαφράν»· αλλά μόνο η πρώτη συλλαβή έβγαινε από το στόμα μου κι ετελείωνε σε σπασμό γέλιου.
Στρέφομαι γύρω με απελπισία και ζητώ μία πρόφαση για να δικαιολογήσω την ασεβή παραφροσύνη μου. Άλλοι με κοιτάζουν με απορία και άλλοι με θυμό· και μόνον οι φίλοι μου δεν με κοιτάζουν γιατ’ είχαν κρυφτεί. Το βλέμμα μου φτάνει στο φαρμακοποιό και στα μούτρα του βρίσκω την πρόφαση που ζητούσα. Ο Ζαμαλής βαφότανε κι από τη ζέστη η βαφή είχεν αναλιγώσει και με τον ιδρώτα σχημάτιζε κιτρινωπά ρυάκια στο πρόσωπό του.
- Μωρέ, βάφεσαι; του λέω για να δείξω τάχα ότι γι’ αυτή την ανακάλυψη γελούσα.
- Δε μου λες πως είσαι για δέσιμο; αποκρίνεται ο Ζαμαλής και σκουπίζεται με μεγάλο χρωματιστό μαντήλι.
Δια να σκεπάσει το σκάνδαλο ο παπάς άρχισε να ψάλλει. Την ίδια στιγμή δύο χέρια μ’ έσπρωξαν προς τα έξω· ήταν ο χωρικός που μου’ λεγε τα ονόματα· και στην πόρτα της εκκλησιάς μού λέγει:
- Το καλό που σου θέλω, φύγε, φύγε γλήγορα!


Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Ένα νέο blog για τις βιβλικές σπουδές

Μία νέα τοποθεσία που ασχολείται με τις βιβλικές και παλαιοχριστιανικές σπουδές άνοιξε πανιά στο διαδίκτυο. Είναι το  "Biblical and Early Christian Studies". Για να την επισκεφτείτε πατήστε http://rbecs.wordpress.com/.

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

28η Οκτωβρίου 1940

 Στη συνέχεια παραθέτουμε αποσπάσματα από την κεντρική πανηγυρική ομιλία που εκφωνήθηκε σήμερα στον Ι.Ν. Αγίου Αχιλλίου της Λάρισας για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου:


"....Ο πόλεμος του 1940-41 ήταν για τον ελληνικό λαό μία μεγάλη ευκαιρία για να αναδειχτούν οι πλούσιες δυνατότητες που είχε. Απέδειξε πως οι λεγόμενοι «εγγράμματοι», οι εκπαιδευτικοί, οι δικηγόροι, οι υπάλληλοι, που διοικούσαν ως έφεδροι τις διμοιρίες, ήταν πραγματικοί ηγήτορες που μπορούσαν να οδηγήσουν την ελληνική κοινωνία στην πρόοδο και την ανάπτυξη. Τέλος, οι νίκες εναντίον μιας υπερδύναμης ενίσχυσαν την πίστη στις δυνατότητες των Ελλήνων, και ανέβασε το ηθικό όλης της ανθρωπότητας, αφού μέχρι τότε οι πολεμικές επιτυχίες του Άξονα τον έκαναν να φαντάζει ανίκητος...



....ας θυμηθούμε τους στίχους του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή μας Κ.Π. Καβάφη. Αν και γράφτηκαν για τους μαχητές της Αχαϊκής Συμπολιτείας, που έπεσαν στον αγώνα εναντίον της Ρώμης, ταιριάζουν απόλυτα και στους αγωνιστές του έπους του 40:
Aνδρείοι σεις που πολεμήσατε και πέσατ’ ευκλεώς·
τους πανταχού νικήσαντας μη φοβηθέντες.
Άμωμοι σεις, …
Όταν θα θέλουν οι  Έλληνες να καυχηθούν,
«Τέτοιους βγάζει το έθνος μας» θα λένε
για σας.  Έτσι θαυμάσιος θάναι ο έπαινός σας...."



Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Μία μεγάλη είδηση

Έτσι ονομάζει ο  Mark Goodacre στο blog του την είδηση πως σύντομα η Google θα αναρτήσει online τα χειρόγραφα της Νεκρής θάλασσας, και μάλιστα θα χρησιμοποιήσει υψηλή τεχνολογία για να επιτύχει τα καλύτερα αποτελέσματα! 

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Θ΄ Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Δοκιμίου «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος»

Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» στοχεύοντας στην ανάδειξη της προσωπικότητας, του έργου και της εποχής του Ελευθερίου Βενιζέλου προκηρύσσει τον Θ΄ Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Δοκιμίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» με θέμα: «Το γλωσσικό ζήτημα 1911-1917: από την καθαρεύουσα στα “Ψηλά Βουνά” και το “Το Αλφαβητάρι με τον Ήλιο”».
Ο διαγωνισμός απευθύνεται στους μαθητές της Γ΄ τάξης των Γυμνασίων όλης της χώρας οι οποίοι καλούνται να αναφερθούν στις φάσεις του γλωσσικού ζητήματος την περίοδο 1911-1917, να σχολιάσουν τη γλωσσική κατάσταση της περιόδου και να αξιολογήσουν τι σηματοδότησε η εισαγωγή και διδασκαλία των βιβλίων “Ψηλά Βουνά” και “Αλφαβητάρι με τον ήλιο” στην εκπαίδευση. 
Στο φετινό διαγωνισμό θα δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της δυνατότητας σύνθεσης εκ μέρους των μαθητών.
Τα κείμενα των δοκιμίων, τα οποία δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 2.000 λέξεις, θα είναι ατομικές εργασίες και θα γραφούν εκτός ωρών διδασκαλίας. Θα κατατεθούν είτε σε χειρόγραφη μορφή είτε γραμμένα στον υπολογιστή, έτσι ώστε να είναι ευανάγνωστα (η Επιτροπή Αξιολόγησης διατηρεί το δικαίωμα να μην αξιολογήσει δυσανάγνωστα κείμενα, ενώ δε θα αξιολογούνται συλλογικές εργασίες).
Οι μαθητές μπορούν να ανατρέξουν για ενδεικτική βιβλιογραφία στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος: http://www.venizelos-foundation.gr. Τα δοκίμια πρέπει να διακρίνονται για τη λεκτική τους αρτιότητα και ωριμότητα, την πρωτοτυπία των ιδεών και την ικανότητα οργάνωσης της σκέψης.
            Τα γραπτά δοκίμια θα υποβληθούν στο σχολείο μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 2011.
Τα σχολεία θα διαβιβάσουν τα δοκίμια των μαθητών στα αρμόδια Γραφεία και Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, προκειμένου να τα αποστείλουν ταχυδρομικά στην Επιτροπή Αξιολόγησης του Διαγωνισμού του Ιδρύματος στη διεύθυνση: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος» Πλατεία Έλενας Βενιζέλου, Χαλέπα 73133 Χανιά μέχρι τις 28 Ιανουαρίου 2011. Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» ορίζει την Επιτροπή Αξιολόγησης του Διαγωνισμού, η οποία αποτελείται από τρία (3) μέλη, εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (φιλόλογους ή/και ιστορικούς με ειδίκευση στη νεότερη ελληνική ιστορία). Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης θα δημοσιοποιηθούν στο τέλος Φεβρουαρίου 2011.
            Τα μέλη της Επιτροπής αξιολογούν τις εργασίες και τις βαθμολογούν στην 20βαθμη κλίμακα. Ο τελικός βαθμός αποτελείται από το άθροισμα των επί μέρους βαθμών. Στις εργασίες που ενδεχομένως ισοβαθμούν απονέμεται ολόκληρο το αντίστοιχο βραβείο.
Στους μαθητές που θα διακριθούν θα απονεμηθούν βραβεία σε ειδική τελετή, η οποία θα πραγματοποιηθεί στα Χανιά το Μάρτιο του 2011, μήνα θανάτου του Ελευθερίου Βενιζέλου (παραμονή του πολιτικού του μνημόσυνου). Τα έξοδα μετακίνησης και φιλοξενίας των βραβευομένων μαθητών και ενός συνοδού θα καλυφθούν από το Ίδρυμα.
Τα βραβεία για τους νικητές θα είναι τρία (3) κατά σειρά επιτυχίας και θα απονεμηθούν ως εξής:
            Στον πρώτο νικητή 1.500 €
            στο δεύτερο νικητή 900 € και
            στον τρίτο νικητή 600 €.
Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλούμε να απευθύνεστε στο e-mail: info@venizelos-foundation.gr και στην ιστοσελίδα http://www.venizelos-foundation.gr, καθώς και στα γραφεία του Ιδρύματος στα τηλέφωνα 28210-56008, 28210-51555 και στο Fax: 28210-56009.

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Τα ζώα είναι οι καλύτεροι φίλοι μας




Επειδή οι "Θεολόγοι του μαυροπίνακα" αγαπάνε τα ζώα, κάποιες σημερινές φωτό (θαυμάστε το γάτο-μηχανόβιο και τη συνύπαρξη γάτου-σκύλου. Το τελευταίο ενσταντανέ ποιους στίχους βιβλικού προφήτη θυμίζει;)

BIBLICUM: Η πρώτη συνάντηση

Το BIBLICUM (η μηνιαία συνάντηση των μελών του  τομέα Βιβλικής Γραμματείας και Θρησκειολογίας του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ, των μεταπτυχιακών, των υποψηφίων διδακτόρων κ.α. ) για τη νέα χρονιά αρχίζει τη Δευτέρα 8 Νοεμβρίου. Περισσότερες πληροφορίες στο Ιστολόγιο Βιβλικών Σπουδών

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Μπορεί να υπάρξει μάθημα Θρησκευτικών χωρίς να συνδέεται με χριστιανική ομολογία;

Οι "Θεολόγοι του μαυροπίνακα" εγκαινιάζουν μία σειρά ερωτημάτων που αφορούν τη φυσιογνωμία του θρησκευτικού μαθήματος. Το παραπάνω ερώτημα προφανώς είναι βασικό, και αφορά και το ζήτημα της θέσης των Θρησκευτικών στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα των σχολείων. Θα μπορούσε λοιπόν να υπάρξει αυτόνομα θρησκευτικό μάθημα ή μήπως -σε μία τέτοια περίπτωση- δε θα χρειαζόταν καθόλου, αφού τα στοιχεία που θα παρείχε θα μπορούσαν να καλυφθούν από τα μαθήματα της Ιστορίας, Νέων Ελληνικών, Καλλιτεχνικών κ.α.; Άρα, τα Θρησκευτικά για να υπάρξουν είναι ανάγκη να συνδέονται με τη διδασκαλία μιας ομολογίας; Σκεφτείτε το λίγο αγαπητοί φίλοι και θα διαπιστώσετε πως είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα!

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Στο πάρκο της Θεολογικής Σχολής η παλαιότερη βασιλική της Θεσσαλονίκης

Αντιγράφουμε από το δελτίο τύπου της Εκκλησίας της Ελλάδος ΠΡΟΝΑΟΣ:


το χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης θα μεταφερθεί τελικά η παλαιότερη βασιλική της Θεσσαλονίκης, που ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής του μετρό στην περιοχή του Συντριβανίου στη Θεσσαλονίκη.

Όπως εξηγεί η προϊσταμένη της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Μελίνα Παϊσίδου, η βασιλική, που χρονολογείται τον 5ο αιώνα μ.Χ., θα τοποθετηθεί, στο πάρκο της Θεολογικής Σχολής, έπειτα από πρόταση της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου. Στόχος των αρχαιολόγων είναι η παλαιοχριστιανική βασιλική να αποτελέσει χώρο διδασκαλίας των φοιτητών. «Κάτι αντίστοιχο έγινε και στην Αθήνα, όπου ευρήματα των ανασκαφών στην πλατεία Συντάγματος για την κατασκευή του μετρό, μεταφέρθηκαν στην Πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου για εκπαιδευτικούς λόγους», τονίζει η κ. Παϊσίδου.

Η μεταφορά της βασιλικής υπολογίζεται να γίνει σε περίπου πέντε μήνες, μόλις ολοκληρωθεί η μελέτη μεταφοράς από την εταιρεία «Αττικό Μετρό». «Στο υπόγειο της Θεολογικής Σχολής βρίσκονται καμαροσκεπείς τάφοι του παλαιοχριστιανικού νεκροταφείου, οπότε η βασιλική δεν θα βρεθεί πολύ μακριά από το φυσικό της χώρο», υπογραμμίζει η κ. Παϊσίδου.

Οι αρχαιολογικές έρευνες στο εσωτερικό της βασιλικής έφεραν, εξάλλου, στο φως τρία ψηφιδωτά δάπεδα του 5ου αιώνα μ.Χ. Τα δάπεδα εντοπίστηκαν στο ιερό βήμα, στο κεντρικό κλίτος και στο δυτικό τμήμα του ναού. Φέρουν γεωμετρικά σχέδια και παράσταση αμπέλου. Τον 6ο αιώνα τα ψηφιδωτά καλύφθηκαν από μαρμάρινο δάπεδο, στη διαδικασία απόσπασης του οποίου βρίσκονται οι αρχαιολόγοι, προκειμένου να αποκαλυφθούν..."

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Οι θεολόγοι για το μέλλον του μαθήματός τους

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή τη θέση των Θρησκευτικών στο "Νέο Λύκειο", πέρα από τις παρωχημένες θέσεις που συνεχίζουν να εκφράζονται,  έχουν ενταθεί οι προβληματισμοί των συναδέλφων για το μέλλον και τη φυσιογνωμία του μαθήματος. Σε συγκεντρώσεις, σε ημερίδες κοκ αυτό παρουσιάζεται έντονα. Στη συνέχεια, δημοσιεύουμε, μέρος από παρέμβαση του συναδέλφου Κώστα Μιχαηλίδη, μετά από άδειά του, με ερωτήματα που τα θεωρούμε σημαντικά. Όπως τόνισε:

" ....    Ένας  απλός  προβληματισμός  περνάει  απ`  το  νου  μου : Θέλουμε  σε  μια  χώρα  με  βραβείο  στη  διαφθορά  (για  το  οποίο  διαμαρτυρόμαστε) , τα  παιδιά  μας  να  μάθουν  επιτέλους  σε  ένα  σύγχρονο  ΜτΘ  πόσες  διαφορετικές  ηθικές  υπάρχουν ; τι  ανθρώπινα  μοντέλα  προάγουν ; ποιον  άνθρωπο  θέλει  απέναντί  του  ο  Θεός  των  χριστιανών ;  ή  οι  θεότητες  άλλων  θρησκειών ;"

"Φυλές" θεολόγων

Ε λοιπόν ναι! Υπάρχουν "φυλές" και στους θεολόγους, όπως και στην υπόλοιπη κοινωνία. Θέλετε μερικά ονόματα; Διαβάστε: Θερμοί, Ψυχροί, Χλιαροί, Παππούδες, Θερμόαιμοι, Ημιμαθείς  κ.α. Αργότερα θα προχωρήσουμε και σε περιγραφή τους. Κάνετε ένα κουίζ για να δούμε που ανήκει ο καθένας μας! (Ευχαριστούμε τη φίλη Ρούλα για την ιδέα της)

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Ημερίδα του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ για τον Σάββα Αγουρίδη

Όπως πληροφορούμαστε από το πρόγραμμα μεταπτυχιακών μαθημάτων του καθηγητή Πέτρου Βασιλειάδη (www.theo.auth.gr/theo/gr/Department/Pages/NewsDetails.aspx?id=4 ) το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ οργανώνει ημερίδα προς τιμήν  του Σάββα Αγουρίδη στις 9 Νοεμβρίου 2010. Επίσης, στο Biblicum (είναι η συνάντηση των βιβλικών καθηγητών, διδακτόρων, μεταπτυχιακών του τμήματος) τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου στις 19.30, στην αίθουσα συνεδριάσεων της Σχολής θα μιλήσει ο Μιλτιάδης Κωνσταντίνου με θέμα "Το θεολογικό και φιλολογικό πρόβλημα της μεταφράσεως εκκλησιαστικών κειμένων". Νομίζουμε πως όλοι, και στις δύο εκδηλώσεις, πρέπει να είμαστε παρόντες, γιατί είναι από αυτές που μας κάνουν υπερήφανους που σπουδάσαμε θεολογία!

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Συνέντευξη της Τζούλια Κρίστεβα

Η γαλλίδα, βουλγαρικής καταγωγής, ψυχαναλύτρια και γλωσσολόγος συνομιλεί με την καθηγήτρια Ψυχολογίας και συγγραφέα Φωτεινή Τσαλίκογλου για τις κρίσεις, προσωπικές και άλλες, την κατάθλιψη ως αρρώστια του καιρού μας, την ψυχανάλυση, τον έρωταΔιαβάστε στο ΒΗΜΑ (ενδιαφέρει και Θεολόγους!)

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Τα βιβλία του Σχολικού Έτους 2011-12

Όπως μας πληροφορεί το ESOS  το υπ. Παιδείας ήδη από τώρα προχωρά στην εκτύπωση των σχολικών βιβλίων όλων των τάξεων του Δημοτικού , Γυμνασίου και Λυκείου, δίνοντας μάλιστα και τα τεχνικά χαρακτηριστικά που θα έχει το κάθε βιβλίο. Βλέπουμε πως δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια αλλαγής των βιβλίων Θρησκευτικών, ειδικά του Λυκείου. Τα σχόλια λοιπόν, φίλοι, και οι διαπιστώσεις ανήκουν σε σας. 

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Σχολικός Εκφοβισμός - Το φαινόμενο «bullying»

Α Στη σελίδα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Φθιώτιδας  ( www.didefth.gr/ ) βρίσκεται ένας ενδιαφέρον σύνδεσμος που παραπέμπει σε έγγραφο του Γραφείου Αγωγής Υγείας του νομού, το οποίο  αναφέρεται στο σχολικό εκφοβισμό. Είναι ένα κείμενο αρκετά διαφωτιστικό και χρήσιμο που μπορεί να βοηθήσει αρκετά. Κατεβάστε το από την παραπάνω τοποθεσία για να το διαβάσετε. 


Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Διαγωνισμός για τον πιο βαρετό τίτλο βιβλίου!

Επειδή μας άρεσε η ιδέα διαβάστε εδώ (και λάβετε μέρος στο διαγωνισμό)

Σ. Αγουρίδη, Η επί του Όρους Ομιλία του Ιησού

Ένα πολύ καλό βιβλίο που το διαβάζαμε πάντα με ενδιαφέρον, και εξακολουθεί και σήμερα να αποτελεί οδοδείκτη, επανακυκλοφορεί. Είναι το έργο του αείμνηστου δάσκαλου, και ενός εκ των κορυφαίων ελληνόφωνων θεολόγων, του  Σάββα Αγουρίδη " Η επί του Όρους Ομιλία του Ιησού. Εισαγωγικά - Σύντομο υπόμνημα" που επανεξέδωσε ο "Άρτος Ζωής". Αν δεν το έχετε -στην έκδοση που έκανε το Παν. Αθηνών- αναζητήστε το για να το διαβάσετε! Για περισσότερες πληροφορίες στο Ιστολόγιο Βιβλικών Σπουδών .

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Ένα σπουδαίο έργο της Ορθόδοξης Θεολογίας τώρα και στην αγγλική γλώσσα

Το βιβλίο του καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Μιλτιάδη Κωνσταντίνου "Παλαιά Διαθήκη. Αποκρυπτογραφώντας την πανανθρώπινη κληρονομιά" έχει μεταφραστεί ήδη στην αγγλική γλώσσα ("The Old Testament. Deciphering the Common Heritage of Mankind", Alexander Press, Montreal 2010). Πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο-αναφορά  της Ορθόδοξης Θεολογίας, που αναδεικνύει τη δυναμική της. Αναζητήστε το!

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Δίκτυο Μεσόγειος SOS- Διαγωνισμός για τους μαθητές μας




6ος Διαγωνισμός Μαθητικής Καλλιτεχνικής Δημιουργίας
 « Υδάτινες Ιστορίες...»
Τα παιδιά ονειρεύονται, δημιουργούν και ευαισθητοποιούν ….

Ίσως είναι κάτι που δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει και εκτιμήσει όσο θα έπρεπε, αλλά ανήκουμε στην τυχερή εκείνη μερίδα ανθρώπων, στους οποίους το νερό έχει προσφερθεί εξαιρετικά γενναιόδωρα. Μια τόσο απλή και καθημερινή κίνηση, όπως το άνοιγμα της βρύσης, αρκεί για να χρησιμοποιήσουμε το πολύτιμο στοιχείο και τις ζωογόνες ιδιότητές του. Κι όμως… για εκατομμύρια συνανθρώπους μας αυτό αποτελεί μία ασύλληπτη πολυτέλεια: περίπου 700 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν σήμερα από έλλειψη νερού, πάνω από 6.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά είτε γιατί δεν υπάρχει αρκετό νερό είτε γιατί αυτό, που υπάρχει, είναι ακατάλληλο, ενώ συχνές πια είναι οι συγκρούσεις κρατών με «μήλο της έριδος» το νερό καθώς και οι μετακινήσεις πληθυσμών εξαιτίας της ανεπάρκειας νερού στις περιοχές που ζούσαν. Αλλά και στην ευρωπαϊκή μας «γειτονιά», η έλλειψη νερού και η ξηρασία αυξάνονται ανησυχητικά. Ιδιαίτερα η ευαίσθητη περιοχή της Μεσογείου, προβλέπεται να είναι απ’ αυτές που θα πληγούν περισσότερο λόγω της λειψυδρίας, ενώ ήδη πολλά νησιά, κυρίως των Κυκλάδων, αναγκάζονται να μεταφέρουν το νερό από άλλα σημεία καθώς αυτό που έχουν δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες τους. Το νερό είναι  ζωή γι ‘αυτό και δεν έχουμε το δικαίωμα να το σπαταλάμε. Όπως έχει δηλώσει και ο Γεν. Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν «Υπάρχει ακόμα αρκετό νερό για όλους μας, αρκεί να το διατηρούμε καθαρό, να το χρησιμοποιούμε με πιο σοφό τρόπο και να το μοιραζόμαστε δίκαια…». Ο καθένας από εμάς οφείλει να δώσει τον μικρό προσωπικό του αγώνα για την προστασία του νερού, να εξασφαλίσει μέσα από απλές, καθημερινές κινήσεις το δικαίωμα όλων των ανθρώπων στο πολύτιμο αυτό αγαθό, να διασφαλίσει ένα βιώσιμο μέλλον για τον πλανήτη μας.

Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS διοργανώνει για τη σχολική χρονιά 2010-2011 Καλλιτεχνικό διαγωνισμό με θέμα:  

«Υδάτινες Ιστορίες...».

Ο καλλιτεχνικός διαγωνισμός στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των μαθητών σχετικά με την σπουδαιότητα του νερού  για τη ζωή στον πλανήτη, την προστασία των υδατικών πόρων, τις συνέπειες από την έλλειψη πόσιμου νερού τόσο για τον άνθρωπο όσο και το περιβάλλον,  τους τρόπους με τους οποίους μπορούν τα παιδιά να αναλάβουν δράση στην καθημερινότητα τους, στο σχολείο, στο σπίτι, στη γειτονιά, εξοικονομώντας νερό. Η τέχνη γίνεται εργαλείο στα χέρια των παιδιών και μέσα από τις δημιουργίες τους στέλνουν ένα μήνυμα στους μεγαλύτερους.
O διαγωνισμός τελεί υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων και πραγματοποιείται με την ευγενική υποστήριξη της Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας Α.Ε.


Γιατί ένας διαγωνισμός:

Ένας τρόπος να συνειδητοποιήσουμε τις συνέπειες των ενεργειών μας στο περιβάλλον, είναι να σκεφτούμε, να ψάξουμε, να μάθουμε, ν’ αλλάξουμε ρόλους, να αναλάβουμε πρωτοβουλίες.

-        Πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς νερό;
-        Πόσα ζώα ή φυτά θα εξαφανίζονταν;
-        Φαντάζεστε έναν παγκόσμιο πόλεμο για το νερό;
-        Τι μπορούν να κάνουν τα παιδιά;
-        Τι πρέπει να αλλάξουν οι μεγαλύτεροι;


Πως μπορούν να συμμετάσχουν οι μαθητές:

Προσκαλούμε τα παιδιά να σκεφτούν πως θα ήθελαν να συμβάλουν στην προστασία των υδατικών πόρων και να απαντήσουν με τον δικό τους καλλιτεχνικό και δημιουργικό τρόπο σε αυτά τα ερωτήματα, εκφράζοντας και τις δικές τους ευαισθησίες, ανησυχίες αλλά και προτάσεις με:
-               ζωγραφική ή κολάζ
-               με φωτογραφίες
-               με κόμικς


Τι θα γίνουν τα καλλιτεχνικά έργα:

Τα έργα ζωγραφικής, οι φωτογραφίες και τα κόμικς των παιδιών θα παρουσιαστούν τον Μάρτιο του 2011 στον εκθεσιακό χώρο του ΜΕΤΡΟ της πλατείας Συντάγματος, στην Αθήνα, σε μία 4ημερη έκθεση ανοιχτή στο κοινό.
Μια επιτροπή αποτελούμενη από καλλιτέχνες και εκπαιδευτικούς θα επιλέξει και θα βραβεύσει σε κάθε κατηγορία τα έργα που θα ξεχωρίζουν από άποψη φαντασίας και καλλιτεχνικής δημιουργικότητας .
Η τελετή βράβευσης θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της έκθεσης.




Προδιαγραφές Έργων

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ – ΚΟΛΑΖ
Τα έργα ζωγραφικής και τα κολάζ θα πρέπει να είναι σε χαρτί διαστάσεων 35 Χ 50 εκ. για ατομικά έργα και 60 X 80 εκ. για ομαδικά. Υλικά που μπορούν να  χρησιμοποιηθούν για τη ζωγραφική είναι μολύβια, νερομπογιές, παστέλ, ακουαρέλες, ακρυλικά.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Οι φωτογραφίες πρέπει να παραδοθούν τυπωμένες σε διάσταση 35 Χ 50cm καθώς και σε ηλεκτρονική μορφή εφόσον αυτό είναι δυνατό.

ΚΟΜΙΚΣ
Τα κόμικς θα πρέπει να είναι μικρές ιστορίες οι οποίες θα καταλαμβάνουν μέχρι 3 φύλλα Α3 ή χαρτί διάστασης 30 Χ 45cm.

Όροι Συμμετοχής

Ø  Τα παιδιά μπορούν να συμμετάσχουν μόνο με ένα ατομικό ή/και ένα ομαδικό έργο στην κάθε κατηγορία.
Ø  Στα ομαδικά έργα μπορούν να συμμετάσχουν έως και 7 παιδιά.
Ø  Τα έργα κάθε τάξης ή σχολείου θα πρέπει να συνοδεύονται οπωσδήποτε από επίσημη λίστα με τα ονόματα των μαθητών που συμμετέχουν.
Ø  Το όνομα του μαθητή ή των μαθητών καθώς και το σχολείο πρέπει να γράφεται καθαρά πίσω από κάθε έργο, ώστε να γνωρίζουμε τον/ους δημιουργό/ους.

Προσοχή, δεν θα γίνονται αποδεκτά:
Ø  Έργα σε διαφορετικές διαστάσεις - προδιαγραφές από τις προαναφερόμενες
Ø  Κατασκευές ή έργα τοποθετημένα σε κάδρα ή ταμπλό
Ø  Έργα που δε συνοδεύονται από λίστα με τα ονόματα των μαθητών
Ø  Έργα που λαμβάνονται πέραν της λήξης της προθεσμίας
Ø  Παρακαλούμε μη στέλνετε συστημένα. Χρησιμοποιείτε απλό ταχυδρομείο ή κούριερ και επιβεβαιώστε ότι τα έργα παραδίδονται στο Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS αλλιώς τα έργα δε θα παραλαμβάνονται.
Ø  Έργα που είναι τοποθετημένα σε κυλίνδρους. Κατά την αποστολή τα έργα θα πρέπει να τοποθετούνται σε συσκευασίες που δεν αλλοιώνουν το σχήμα και τα χρώματα τους, όπως μεγάλους χάρτινους φακέλους ή χάρτινες θήκες.



Αποστολή έργων:

Οι εκπαιδευτικοί του κάθε σχολείου ή οι υπεύθυνοι των καλλιτεχνικών εργαστηρίων θα πρέπει να συλλέξουν και να αποστείλουν τα έργα των μαθητών με συνοδευτική λίστα με τα ονόματα και την τάξη των μαθητών με κούριερ ή με απλό ταχυδρομείο. Επίσης, οφείλουν να ενημερώσουν τους κηδεμόνες των μαθητών για τους όρους συμμετοχής στο διαγωνισμό.



Δηλώσεις συμμετοχής:

Τα σχολεία και τα καλλιτεχνικά εργαστήρια που θα λάβουν μέρος πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή στέλνοντας την επισυναπτόμενη φόρμα έως τις 25 Νοεμβρίου 2010 με τους εξής τρόπους:
-              ηλεκτρονικά στη διεύθυνση: info@medsos.gr
-              ταχυδρομικά στη διεύθυνση: Μαμάη 3A, Αθήνα, T.K. 10440
-              στo fax:  210-8228795.



Προθεσμία παράδοσης έργων :
Τα έργα πρέπει να παραδοθούν στο Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2011

Ημερομηνία Λήξης Yποβολής  Aιτήσεων : 25 Νοεμβρίου 2010